 | ชื่อ สายคำ
นามสกุล ดีวงค์
อายุ 23 ปี
ปัจจุบันเรียนที่ มหาวิทยาลับราชภัฏเชียงใหม่ ปี่ที่ 2 คณะคุรุศาสตร์ สาขาการศึกษาปฐมวัย
อยู่บ้านสันติตั้งแต่อายุ 17 ปี
|
ประวัติก่อนมาอยู่บ้านสันติ
ก่อนที่ข้าพเจ้าจะได้มาอยู่ที่มูลนิธิ ชีวิตความเป็นอยู่ของข้าพเจ้าไม่ค่อยดีเท่าไร แม่ของข้าพเจ้ามาอยู่ในประเทศไทยตั้งแต่ข้าพเจ้ายังเล็ก (แม่และข้าพเจ้าย้ายมาจากยูนานประเทศจีน) แม่แต่งงานใหม่และเอาข้าพเจ้ามาอยู่ด้วย พ่อเลี้ยงของข้าพเจ้าเกิดในครอบครัวคริสเตียน แต่ความเชื่อของเขาไม่ดี เมื่อแม่มาอยู่ที่บ้านพ่อเลี้ยง แม่ก็มีโอกาสได้ไปโบสถ์ จนรับเชื่อและข้าพเจ้าได้ไปโบสถ์ด้วย ความฝันของข้าพเจ้าตั้งแต่เด็กๆ คือได้เรียนสูงๆและตอบแทนพระคุณแม่ แต่บางครั้งข้าพเจ้าก็เกือบจะไม่ได้เรียนต่อ เพราะว่าข้าพเจ้าไม่มีสัญชาติ ข้าพเจ้าจำได้ว่าบางครั้งข้าพเจ้ายังร้องให้เมื่อไปขอผู้ใหญ่เพื่อที่จะได้เรียนหนังสือ ด้วยความเอ็นดูเขาก็เลยยอมเซ็นให้ข้าพเจ้าได้เรียนหนังสือ เมื่อได้เรียนต่อข้าพเจ้าก็ตั้งใจเรียนเต็มที่ แต่แล้วก็เหมือนสลายอีกครั้งหนึ่งเมื่อรู้ว่าแม่กำลังจะตายเพราะติดเชื้อเอดส์ ซึ่งรักษาไม่หาย แม่ติดเชื้อจากพ่อเลี้ยงเพราะเขาชอบเที่ยวผู้หญิง เขาดื่มเหล้าทุกวัน จนบางครั้งข้าพเจ้าก็เกือบจะโดนทำร้าย ข้าพเจ้าต้องอยู่ด้วยความหวาดระแวง ต่อมาแม่ก็เริ่มมีอาการและพ่อเลี้ยงก็มีอาการตามมาในที่สุดพ่อเลี้ยงก็เสียชีวิตก่อนแม่ ข้าพเจ้าต้องอยู่และดูแลแม่เพียงลำพัง ในขณะนั้นแม่เดินไม่ได้เลย แต่ข้าพเจ้าก็ยังไปเรียนอยู่ ก่อนไปเรียนข้าพเจ้าก็จะทำอาหารเอาไว้ให้แม่ แต่แม่ก็ลุกนั่งได้บ้าง สามารถกินข้าวด้วยตัวเองได้บ้าง เมื่อตอน ม. 2 แม่เริ่มทรุดลง เงินที่มีก็เริ่มหมดลงจนบางครั้งก็ต้องเอาของที่ข้าพเจ้าเก็บเงินซื้อมาไปขายให้เพื่อนเพื่อเอาเงินมาซื้ออาหารให้แม่กิน หลังจากนั้นมีอาจารย์ที่คริสตจักรมาบอกว่าให้ข้าพเจ้ามาอยู่ที่เชียงใหม่ มาอยู่ที่มูลนิธิ ถ้าไปแล้วจะได้เรียนหนังสือ ข้าพเจ้าก็อยากไปแต่ไม่มีคนดูแลแม่ ข้าพเจ้าขอดูแม่ก่อน โดยพระคุณพระเจ้าพระองค์ทรงเลี้ยงดูข้าพเจ้าอย่างไม่ขาด หลังจากนั้นแม่ก็เสียชีวิตและข้าพเจ้าก็ต้องเรียนให้จบก่อนเพราะอีก 2 เดือนก็จะจบ ม.2 ถึงจะย้ายโรงเรียนได้ ข้าพเจ้าอยู่คนเดียว 2 เดือนและไปโรงเรียนทุกวัน ทางมูลนิธิส่งเงินไปให้ข้าพเจ้าเดือนละ 1,000 บาท เมื่อเรียนจบข้าพเจ้าก็ย้ายมาอยู่ที่มูลนิธิสู่ชีวิตที่ดีกว่า เป็นเวลา 7 ปีแล้ว
ความรู้สึกปัจจุบัน
ดีใจที่ได้โอกาสเรียนหนังสือ มูลนิธิดูแลข้าพเจ้าอย่างดี ได้รับใช้พระเจ้าและได้ฝึกฝนชีวิต คิดว่าสิ่งนี้เป็นแผนการของพระเจ้า มีความสุขดีค่ะ และภูมิใจมากที่ได้มาอยู่ที่มูลนิธิแห่งนี้
ความมุ่งหวังในอนาคต
อนาคตอยากเป็นครูและรับใช้พระเจ้าด้วย
สิ่งที่อยากได้
อยากได้เรียนสูงๆ และถ้ามีโอกาสอยากจะมีโรงเรียนเพื่อเด็กด้อยโอกาสเหมือนเรา
*อ่านบทความที่ลงในเวปไซต์ peterdreamland.com ---->คลิก<----
|
